गाउँको माया
म गाउँबाटै शहर आएँ मात्रै म होइन मेरा कैयौ पुस्ता गाउँमै रमाए कञ्चन गाउँको पानीले तिर्खा मेटाए आँखाका निस्वार्थ हेराइ मुटुमा आत्मीय माया कलकल बग्ने खोलाजस्तै प्रेम अर्गानिक रहनसहनभित्र हरेक श्वासप्रश्वास अनि ढुकढुकी निस्वार्थ थियो वात्सल्य बलियो थियो साथीसँगी गुराँसजस्तै हँसिला थिए दयाभाव अनुहार मुसुक्कै प्रेमिल उपहार थियो सुगन्धमा स्वार्थ थिएन शीतका थोपामा रमाएका रंगीविरंगी…


